Veranda

Voor iemand die zulk een mateloos verlangen naar vriendschap koestert als ik, is deze veranda, met de aangrenzende keuken, een buitengewoon belangrijke plek. Daar wil ik, nadat we samen de maaltijd hebben genoten, met mijn vriendinnen en vrienden zitten om over het leven te praten (of weet jij iets interessanters? voetbal misschien?).
Het is daar altijd een zwoele zomeravond, de motten dansen om de lamp en de tijd is er zo loos als in een jeugdherinnering. Op dit moment is er een soort verjaarsfeest aan de gang, of een reünie. Er lopen en hangen allerlei vrienden en vriendinnen, familieleden en bekenden rond, met een glas in de hand, hun geroezemoes verwaait in de tuin.
Of je nu één van de genodigden bent of zomaar komt binnenvallen: wees welkom, zet je schroom opzij (als je die hebt), spreek iemand aan en zie maar wat jullie elkaar te vertellen hebben.
Kom, laat ik eens een paar mensen aan je voorstellen.

Misty en ik hebben elkaar leren kennen via internet (TweedehandsMac.nl) en zijn inmiddels al honderden mailtjes en vele ontmoetingen verder. Behalve beeldhouwster is zij een zeer gepassioneerd computer-freak, een ontaarde nachtbraakster en één van de liefste mensen die ik ken. De volgende is ook een project van haar.

Tatort is een duitse Krimiserie die eind jaren 70 begon en inmiddels zo geliefd is dat hij cultvormen heeft aangenomen. Een duitse deelstaat is eigenlijk niets als die niet ook een van de "Tatort Kommissare" levert. Een baan die toch wel aan mannen voorbehouden was. Totdat Hauptkommissarin Lena Odenthal in 1989 de huiskamers binnenstapte. Haar stoere voorkomen als koppige "eenzame wolvin" met makkes, in leren jack strijdend tegen onrecht, sprak velen aan en sloeg in als een bom. Ze baande de weg voor een hele reeks aan vrouwelijke Tatort Kommissarinnen. En nog steeds trekt ze gemiddeld 8 miljoen toeschouwers met haar nieuwe Tatortafleveringen die 2 tot 4 maal per jaar uitgezonden worden.

Peter, hoe lang kennen wij elkaar al? Het heugt mij niet meer dat jij er niet was. Er kan maar één iemand "m'n beste vriend" zijn, en dus ben jij dat.
De site waar ik hier naar link is nu een afgerond geheel, maar was ooit bedoeld om iedereen die dat wilde in staat te stellen Peter op de voet te volgen, toen hij van Amsterdam naar Rome liep. Dankzij een rugzak vol electronica kon hij zijn verluchte dagboek wekelijks naar zijn Mac thuis verzenden, waar zijn vriend Wim de brokstukken tot een onderhoudende website omwerkte.

Iemand sprak ooit over haar als "papierknippende engel"; op een andere plek in de virtuele werkelijkheid noemt zij zichzelf "artgrrl". Ik waag mij er niet aan om Hannah te definiëren: ik zou een doodzonde begaan, zoiets als het opprikken van een zeldzame vlinder.

Wat zij allemaal doet, kun je hier zien, en hier, en hier.

Als je Lies hier op de veranda niet kunt vinden, dan moet je haar in de keuken zoeken. Want ook al is het leven niet "all about eating", dat is wel waar haar passie ligt. Bovendien kan zij daarover zeer aanstekelijk schrijven.

Er bestaat een mythe die wil dat alle imkers vriendelijke, geduldige, aardige mensen zijn. Dat kan natuurlijk niet waar zijn, maar als je Michel Lefevre uit Saint-Jean-de-Mirabel onmoet, dan begrijp je weer even waarom die mythe bestaat.
Een bijzondere man en maker van een zeer bijzondere observatiekast.

La légende veut que tous les apiculteurs sont forcément des gens aimables, patients et sympathiques. Dans la réalité ce n'est bien sûr pas toujours le cas, mais quiconque a déjà rencontré Michel Lefevre de Saint-Jean-de-Mirabel comprend parfaitement le pourquoi de cette légende.
Un homme remarquable, qui a construit une ruche-observatoire tout à fait originale.

Dat je voor het realiseren van je webdesign-dromen geen Dreamweaver nodig hebt, bewijst Dick hier: de frameset tot een kaleidoscopisch kunstwerk verheven, en dat met niets meer dan Notepad gemaakt. Zoek vandaar verder naar meer sites van Dick.

Henk was imker, net als ik, en als zodanig kenden wij elkaar. Ik heb hem bovendien gekend als een buitengewoon vriendelijk en behulpzaam man. Aan wie had ik beter mijn bijenstal in de Hortus toe kunnen vertrouwen -toen mijn gezondheid dat nodig maakte- dan aan hem? En het was Henk die het bijenfilmpje op deze site maakte. Op een Mac, uiteraard.
Hij maakt ook echte kunst, en hoe, dat kun je op zijn site bekijken.

Waarom dit "kunststuk" heet en niet "kunststukje", daar kom je wel achter als je even de tijd neemt om in dit museum rond te kijken. Henk Klok is namelijk ook nog een echte virtuoso op het gebied van "virtuele ruimten". En dat niet alleen technisch, maar ook artistiek. Geniet!

Een man, van wiens kundigheid je jezelf kunt overtuigen op de hier gelinkte site, en wiens rustige, vriendelijke en bescheiden uitstraling me regelmatig tegemoetschijnt als wij ieder onze kinderen naar school brengen, is Clemens Boon. Dezelfde Clemens, die mij aan dit prachtige domein geholpen heeft.
Ga ook eens kijken op www.clemensjacobusboon.com.

Ismay zie ik geregeld op haar volkstuin op Sloterland, waar zij uiteraard ander gereedschap hanteert dan in haar atelier. Toch staan die twee niet los van elkaar. Dat snap je meteen als je gaat kijken op haar website.

Waarom ik als domein niet gewoon "www.kistemaker.nl" gekozen heb? Dat had mijn achterneef Chris al veel eerder gedaan en met een doel dat die naam zeker waard is.