|
Keuken
Kom, schuif gezellig aan; je bent aangeland in het hart van mijn woning. Misschien is het je al opgevallen, anders verneem je het nu: een zogenaamde "huiskamer" is er niet in Villa Virtuale. Dat is geen kwestie van armoe, maar van geaardheid. Een plek in huis om in een bankstel te hangen en te kletsen is wat mij betreft overbodig, zo niet erger. De gezelligheid waar ik van houd gedijt het beste waar samen gewerkt wordt of gegeten. En als dan uiteindelijk de wijn in de man is en de wijsheid zo ongeveer overal, dan schuiven we gewoon op naar de veranda om ons aan de diepzinnigheid over te geven. Vandaar dat ik er een ruime keuken op na houdt, met een lange houten tafel. Openslaande deuren geven toegang tot de veranda en voor een blaadje salie of een twijgje rozemarijn stap je zo de tuin in. Achter in een hoek voert een steil trapje naar beneden, naar de wijnkelder. En ja, uiteraard heb ook ik vroeger geleerd dat wij "eten om te leven, en niet leven om te eten". Diezelfde bron van wijsheid vertelde mij echter ook dat wij mensen onverbeterlijke zondaars zijn en op dit punt geef ik daaraan gaarne gevolg. En dat een mens niet bij brood alleen leeft, zal ik al even grif beämen..... Om het enorme belang van de keuken nog één keer te onderstrepen: het schijnt een Marokkaans gezegde te zijn, dat men elkaar pas vrienden mag noemen als men samen een zak zout heeft opgegeten. Krijg dat maar eens gedaan zonder die keuken.
Wat ik je hier in mijn virtuele keuken voor
zou willen schotelen, laat zich het best omschrijven als een "ratatouille",
met een overvloed aan ingrediënten. (Daarvoor kun je inmiddels beter mijn site apiciana.nl bezoeken.)
|